Reflectie

Het einde van het schooljaar. Een periode van rapportvergaderingen en een terugblik op het afgelopen jaar. Een jaar waarin ik mijn eerste echte docentenbaan begon, een jaar van corona, een jaar van ziekzijn, een jaar van het verlies van mijn vader. Lange tijd heb ik mij verzet tegen een vaste baan in het onderwijs maar... Lees verder →

Inleven

Een paar dagen geleden was ik op bezoek bij een vriendinnetje van mij en haar vriend. Al snel waren wij druk in gesprek over mijn werk. Ik vertelde dat ik een paar weken eerder op een middelbare school een gastles over antisemitisme had gegeven. De school had dit aangevraagd omdat er een Joodse jongen in... Lees verder →

Anders?

Alles is anders. Het is al vaak gezegd en het duurt nu intussen al meer dan een jaar maar toch. Soms raakt dat besef je opeens heel hard. Zoals bij de begrafenis van mijn vader, waarbij ik als knuffelkoningin niet eens de weinige vrienden en familie die wel mochten komen, kon knuffelen. Andere momenten waarop... Lees verder →

Abba Sjelie

Een maand geleden ging de telefoon. Toen ik mijn moeders naam op het beeldscherm zag verschijnen wist ik dat het slecht nieuws zou zijn. Zij haat bellen ongeveer net zo erg als ik. Mijn vader was door de ambulance naar het ziekenhuis gebracht met ernstig hersenletsel door een val. Hij is niet meer bijgekomen en... Lees verder →

Huidhonger en koosjere sex

Huidhonger, een woord waar ik voor de coronacrisis nog nooit van gehoord had. Terwijl ik door mijn werk en studie toch al jaren overtuigd ben van het belang van goed fysiek contact. De liefde voor mijn vrienden toon ik onder andere door het geven van knuffels. Iets wat ik heel erg mis in deze tijden. Hoewel... Lees verder →

Vrijheid van meningsuiting?!

Twee weken geleden schreef ik voor Crescas een column naar aanleiding van de moord op de Franse leraar Samuel Paty en de reacties hierop op social media. De kern van mijn boodschap was dat het belangrijk is zorgvuldig om te gaan met vrijheid van meningsuiting. Als je cartoons toont, zoals Samuel Paty deed, om het... Lees verder →

Onzekere tijden

De coronacrisis lijkt op zijn einde gekomen. De restaurants zijn weer open, net zoals dierentuinen, hotels en pretparken. Voor mij voelt het nog niet zo zeker. De Joodse gemeenschap is (nog) harder getroffen dan anderen. Omdat de lockdown maatregelen net na het joods carnaval, Poerim, vielen, zijn veel leden van de Joodse gemeenschap besmet geraakt... Lees verder →

Veranderen

De afgelopen maanden hebben we veel moeten veranderen. Als je de deur uitgaat moet je denken aan je mondkapje en Handgel. Je mag je vrienden en vriendinnen niet meer knuffelen en op school moet je je ziekmelden bij een lichte verkoudheid.  De joodse gemeenschap moest zich, net zoals veel religieuze groepen, extra aanpassen. Op 28 september is het Jom... Lees verder →

Het perspectief van de ander

De coronacrisis blijft maar voortduren. Waar ik in april nog hoopte in september weer normaal aan het werk te kunnen zijn bij mijn geliefde musea blijkt dat toch een ijdele hoop. Hoewel mensen wel massaal naar het strand gingen, lijkt een museum toch een brug te ver voor velen. In de maand september heb ik... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑