Een nieuw jaar!

Het nieuwe jaar is altijd een goed moment voor reflectie. Waar sta je nu in het leven? Wat ging er goed de afgelopen tijd? Wat minder?

2021 was voor mij een moeilijk jaar. Het verlies van mijn vader en alle heisa daaromheen waren en zijn erg zwaar. Daarnaast worstel ik nog steeds met de gevolgen van langdurige covid zoals u kon lezen in mijn vorige bijdrage.

Het is soms makkelijk om in het verdriet en verlies te blijven hangen. Voor weinig mensen was 2021 een goed jaar; voor de een om andere redenen dan de ander. Daarom probeer ik ook te bedenken wat er wél goed ging.

Inmiddels geef ik anderhalf jaar les levensbeschouwing op middelbare scholen. Eerst alleen op het Fons Vitae lyceum en sinds dit schooljaar ook op mijn oude school het Sint Nicolaaslyceum. Hoewel het hebben van vaste klassen soms lastig is heeft het toch ook wel heel veel voordelen. Je kan echt een band met je leerlingen en je collega’s opbouwen. Daarnaast kan je veel meer van elkaar leren dan bij een vluchtige gastles. 

Mijn leerlingen hadden heel snel door dat ik, hoewel ik slecht kan tegen veel drukte in de klas, wel heel erg houd van directheid. Alles kan en mag wat mij betreft worden gezegd, zolang het doel niet is om iemand expres te beledigen. Hierdoor voelen leerlingen zich vrij om hun mening te geven waardoor er openheid en een veilige sfeer ontstaat in de klas. 

Zo had ik in een klas een gesprek over het verschil tussen gender en sekse. Een van de islamitische leerlingen zei meteen: “Maar mevrouw, dit is toch allemaal onzin? Echt iets van de laatste jaren. U als Joodse moet toch ook begrijpen dat dit niet normaal is?” In plaats van verontwaardigd te reageren, gaf ik aan dat ik wist dat er in het jodendom al ten tijde van de Misjna verschillende soorten genders worden genoemd.

Na een erg verbaasde reactie van de leerlingen zijn we samen op zoek gegaan naar hoe dat in andere tradities was. Zo blijken er ook in de islam drie genders te zijn. De ogen van de groep waren geopend.

Toen ik later door de klas heen liep, sprak de eerste jongen mij aan: “Mevrouw, ik vind het zo fijn dat ik bij u mag zeggen wat ik denk, bij u leer ik echt wat.” En mijn dag was goed.

Lichtpuntjes zoeken is zo belangrijk!

Dit artikel verscheen eerder op: https://www.crescas.nl/columns/webcolumnvanhilst/t6goz/Lichtpuntjes/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: